ראָלע-פּלייינג אין קאָסטיומען האָט מיר דערמאָנט די צייט פון די ינדיאַנס, די קאָוובויס. עס האָט ביידע רילאַקסט און יקסייטאַד די פּאָר. דער בחור האָט דאָס מיידל אַרײַן אין שטוב אַרײַן אין זײַנע הענט, און זי האָט זיך אַראָפּגעלאָזט און אָנגעהויבן געבן אַ בפֿירוש בלאָזן מיט איר ראַכוועסדיק מויל. דאָס מיידל האָט דאָס ווידער געמוזט טאָן, נאָכדעם ווי מען האָט זיך געכאַפּט אין די געווער, אויסגעשפּרייט די פיס. געשלעכט אויף דער קאַנאַפּע סאַקסידאַד נאָך סטאַגינג.
די בעל־הביתטע איז אַזױ חוצפּה, װײַל זי איז זיכער, אַז זי װעט דאָס אַלץ אַרױפֿטאָן. און אפילו זי וועט עס קריגן אין מויל, וועט זי זיך נישט אויפרעגן. האָט דער נעגער אַרײַנגעטאָן די בלאָנדע כלב אין שטײַג, און זי דאַן געטרונקען פֿון זרעמען ― זאָל זי געדענקען, װי אַזױ זי זאָל זיך פֿירן אין דעם בעל־הבית.
עמילי ראָסס